Writeless & Unsaid

f16b914309f728fd5282ddc14c434d3b

2009-02-16T15:07:00.009+03:30

A tornado touches down east of O'Neil, Nebraska, July 6, 2004. Photo was shot on a storm chase.

Posted via Pixelpipe.

f2eacf8197e051c9dcb34ecf8ea9ed31

2009-02-16T15:07:00.007+03:30

Posted via Pixelpipe.

f2f5bd70499f767304ea5fd6a598289d

2009-02-16T15:07:00.005+03:30

Posted via Pixelpipe.

fe3bd2db5ad23305f7ff125d32c69fcc

2009-02-16T15:07:00.003+03:30

Posted via Pixelpipe.

ff33d57ce87906729c98f40652a94d95

2009-02-16T15:07:00.001+03:30

Posted via Pixelpipe.

fce65985c57915b01276223be2441ecc

2009-02-16T15:06:00.011+03:30

Posted via Pixelpipe.

ef6e0072e9c89403bde8993ceac99389

2009-02-16T15:06:00.009+03:30

Posted via Pixelpipe.

e52a9b6963d0023def0790b9d154f159

2009-02-16T15:06:00.007+03:30

Posted via Pixelpipe.

f45ccde3fc73fa6e6611fd0f2910b332

2009-02-16T15:06:00.005+03:30

Posted via Pixelpipe.

ec2602c6e2ac7421bbecbb81d7097da1

2009-02-16T15:06:00.003+03:30

Posted via Pixelpipe.

f97f3d7819c87a9fa396d1d96de1a78b

2009-02-16T15:06:00.001+03:30

Posted via Pixelpipe.

خسته شدم

2008-10-21T13:24:00.002+03:30

اي بر اون پدرت لعنت روزگار كه اينقدر كج داري تا ميكني صفحه هاي زندگي من رو
باب بكن اين دل صاب مرده رو از اون. نمي خوام . حالا ديگه اونم بخواد من نمي خوام. چجوري اين بلائي رو كه تو اين 5 سال اخير به سرم اومده فراموش كنم ؟
چجوري از كنار اين همه گند تو زندگيم بگذرم ؟ چجوري تقصيرات خودم رو قبول كنم و تقصيرات بقيه رو ببخشم ؟
اي تف به روت روزگار...
من بايد وسط جماعتي بُربخورم كه دقيقاً مصداق همون چيزهائي هستند كه تو زندگيم هميشه ازش فراري بودم. اي تف به روت بياد روزگار
من بايد دمخور چندتا از خودراضي بشم كه واقعاً هيچي ندارن و نغمه هم وسط اينا باشه و اونم روز به روز تأييدش از اين آدما بيشتر و بارزتر بشه . اصن من نميفهمم من و چه به نغمه . بابا بكن ديگه ، بكش بيرون از ما . مگه نمي گي اون صاحاب داره ؟ مگه نميگي از من خوشش نمياد ؟ مگه نميگي ميخواد با اون يارو ازدواج كنه ؟ مگه نمي گي اون يارو هم نباشه من رو به هيچوجه انتخاب نمي كنه ؟
پس ديگه اين كرم ريختنا چيه ؟ اينكه الان مشكل داره به من چه ؟ اينكه اون بابا اذيتش ميكنه به من چه ؟ اين كه براش مشكل آبروئي درست كرده به من چه ؟ اصن از كجا معلوم همه اينا كه تو ميگي راست باشه ؟ بابا بكش بيرون از من جون مادرت .
آره تو راست ميگي‌شايد اون يارو يه نفر نباشه ، شايد 30 40 نفر مثل من باشن ، شايد واقعاً يكي سرش بلا آورده باشه ، شايد هيچكدوم اينا درست نباشه شايد ... شايد ... شايد ... خوب آخرش چي ؟ به من چه ؟ از سر من يكي بندازش . تو رو ارواح خاك همه مرده هات بي خيال من شو. چي ميشه يه جور ديگه اذيتم كني ؟
بكش بيرون كه اگر اون روي سگم بالا بياد بدجور ...

دل سپردن اين روزها خريت است

2008-10-21T10:50:00.002+03:30

اين روزها كسي به كس ديگر دل نمي بندد . معمولاً معامله ميكنند اين وسط.
مغبون اين معاملات غير ملكي كسي است كه خر است مثل من . دل بستن به دلبستگي خريت است كه اين روز ها هم كمي تنها مانده چون ديگر كسي سراغ اين خريت ها نمي رود
اصلاً دل بستن دمده شده، جواد شده، الان مد شده كه مسابقه بدي ببيني دل چند نفر رو ميتوني بشكوني و من خر هم كه از روز اول پي مد و مدگرائي نبودم(اندر احوالات دوستداران طرح به هم زدن امنيت اجتماعي)
شرط ميبندم اگر كسي هم تو زندگيت باشه، هيچوقت مثل من خر نميشه .
به قول اون فيلمفارسيه كه ميگه : "اين روزها خريت كم شده داش امير. ميدوني چرا ؟ آخه هر چي بوده تو قبضه كردي"

كسي از عمق خاطرات براي زنده كردن عمق خاطرات مي آيد

2008-10-21T08:25:00.002+03:30

ديشب كسي از 10 سال قبل من زنگ زد. عجيب بود و عجيب تر شد اين شخصيت جماعت اناث واسه من
كه چقدر راحت ميتونن گند بزنن به همه چيز تو اين دنيا ، يا چقدر خوب و قشنگ درست كنن و زنده كنن بعضي چيزهارو.
واسم عجيبه كسي كه 10 سال پيش از زندگيم رفت بيرون، چطور از تمام جيك و پيك من تو اين سالها با خبر بوده
خيلي عجيبين شماها در كنار مزخرف بودنتون

شروع ميكنيم. مينيمال ها اينجا هم ثبت ميشه

2008-10-21T08:20:00.002+03:30

يه حس عجيب
يه كشش غريب
به يه جاي مجهول ولي با يه نيروي شديد
از كدوم در وارد شدي كه من نديدم ؟ اين خونه فقط همين يه دروازه كوچيك رو داره ....
مهمون 1 وعده ، 2 وعده ، چند وعده .... تو ديگه صاحب خونه شدي و داري خونه خرابم ميكني

پ.ن:اصلاً نمي فهمم . چيز عجيبي نيست كه نفهمم اما در مورد تو چرا

اصالت .. حلقه گمشده زندگی امروز ایرانیان - قسمت اول

2008-09-19T19:38:00.005+04:30

اصالت میراث نیست . اصالت را نمی توان خرید . اصالت جائی در ظواهر ندارد . اصالت اظهار کردنی نیست . اصالت خود نمایانده میشود ، هرچند در پستوی هزار دالان شخصیت پنهانش کنیم . اصالت تکتسابی است و اکتسابی محض است . این عقیده مخالفان زیادی خواهد داشت و من هیچ جز احترام به عقاید آنها ندارم ولی برای دسته سوم افرادی که این مناقشه را بی طرفانه به قضاوت می نشینند ، دلایل خودم را بابت این اظهار نظر بیان می کنم .
متأسفانه این روز ها در زندگی ما ایرانیان مسائلی رخ میدهد که در بهترین حالتش تنها این سؤالها را در ذهنمان روشن میکند ، چرا ما اینگونه ایم ؟ چرا با نسل پیش از خود اینقدر متفاوت شده ایم ؟ چرا پدرانمان این تیره روزی هارا نداشتند ؟ چرا در تاریخ ما ، کسانی چون کوروش ها و نادر ها هستند اما خود ما اینگونه از زندگی آنان دور افتاده ایم ؟
اطمینان دارم که شما نیز چون من با این سؤالها درگیر میشوید و بیشتر اطمینان دارم که ما تنها نیستیم و هر انسان کمی روشنفکر و دور از اندیشه عرب و اسلام عربی این سؤالها در ذهنش شکل میگیرد که آخر چرا اینگونه شده ایم ؟
قصد ندارم به جزئیات زندگیهایمان در این روزهای سخت بپردازم ، تنها می خواهم راهی را که من رفته ام تا به این پاسخها برسم با شما تقسیم کنم تا در ادامه راه تنها نباشم و همگی بخواهیم و بتوانیم بازهم ایرانیِ سر بلند باشیم.
تنها یک نگاه کوچک به گذشته مان این را به شدت نمایان میسازد که امروزه ما از حوزه اخلاق ، مرام ، مسلک و معرفت و دانایی خاصی که در گذشتگان ما بوده و حال نیست ، دور افتاده ایم .
اما این مسلک چه بوده ؟ اصلا ً ماهیت وجودش چه بوده که امروز نیست . امروز ما برچسب مسلمانی داریم اما خود بهتر از هرکسی میدانیم که به هیچوجه در این حوزه سربلند نیستیم . ژست ها و نمایش های مسخره مسلمانی به خود میگیریم و برگذار میکنیم و بیش از پیش شرمنده وجدان خود میشویم . چون هر کسی نداند خودمان خوب میدانیم که این رفتار در وجود ما نهادینه نیست و صرفاً به نقش بازی کردن میماند.
امروزه سکولارها ، لائیک ها و مذهب ستیز ها (که با دوگروه قبل کاملاً متفاوتند و به غلط به ما آموخته اند که اینها یکی هستند) به سرعت در جامعه ایرانیان در حال رشد هستند . نوعی دین زدگی و دین ستیزی مخصوصاً در داخل ایرانمان در حال رشد است .
(پایان قسمت اول)

پ.ن.1:همه نوشته آماده شده ولی برای قابل خوندن بودنش مجبورم قسمت قسمتش کنم . پست طولانی مشتری نداره . هرچند این کوچه اصلاً رهگذری نداره که بخواد مشتری بشه یا نشه

First mobile update

2008-09-18T22:36:00.001+04:30

I've just try to make first post from my cellphone

جادوی تسخیرناپذیر ....وحی موسیقی

2008-09-05T17:48:00.005+04:30

نمیدانم این چه سرّی است گاهی آنچنان زندگی در هم میپیچد و میپیچاند که گوئی دیگر راهی از میانه به برون نداری و آرزوی دقیقه ای برون ماندن و برون بودن از هر چه اوج و حضیض است ، پیدا میکنی . اما نمی شود ، تا گوشه ای آرام میگیری سقفش بر سرت آوار میشود .

این روزها برمن بر همین منوال گذشته ومی گذرد شاید تلخ تر و سخت تر... اما درست در میان این کوره راه ناگهان یک قطعه موسیقی ، حتی خیلی کوتاه ، ولی به فراخور حال حکم مرکبی تازان را برایت پیدا میکند که تا پا در رکابش می نهی ، آنچنان از این فضا دور می شوی که گوئی هیچگاه آنجا نبوده ای .

شاید همین راه فرار است که بازگشت این حالت را در بار بعدی تازه نگه میدارد بطوریکه فکر میکنی این اولین بار است که احساس میکنی دنیایت به آخر رسیده است ولی هرچه باشد و نباشد ، موسیقی برای من ، بیش از طنینی هماهنگ و دارای هارمونی معنی دارد .

از احساسات نوستالژیک خیلی از قطعات هم که بگذریم ، من برای شنیدن این آوا و موهبت الهی و عطیه برتر همیشه آمادگی و انگیزه دارم . همین حالا دارم این حس را با صدای آسمانی استاد شجریان تجربه میکنم که خود یک موسیقی کامل است و این را نیز بگویم که گفته باشم بر خلاف کتاب در مورد موسیقی کمی سخت گیر و مشکل پسندم ، شاید همین محدوده علایق من را در این حیطه تا حدودی بسته و محدود نگه میدارد.

و اینبار نیز چون دفعات قبل ، وحی موسیقی ، بر من نازل شد و کمی از پیچ و تاب انداخت مرا . که زندگی همیشه بر همین چرخ دوران میکند و تو نیز در محیط این چرخی

سفر ...

2008-08-21T14:51:00.003+04:30

دلم تنگ شده . دلم واسه یه سفر تنگ شده . یه سفر، تو یه جاده ای که آخر نداره ، به یه جائی که هیچکس مسافرش نیست و تو یه وقتی که هیچکس سفر نمی ره .

دلم بدجوری هوای سفر زده به سرش . میخوام از هر چی آدم و اخلاق و رفتار و اجتماع آدمهای مثلا ُ انسانه دور بشم . خودم باشم و خودم .

بار و بنه رو جمع می کنم . به همین زودیا راهی میشم .
تو هم میای ؟!

می ترسم ...

2008-08-01T23:02:00.006+04:30

می ترسم ، نه از آدمخوارهای جنگل آمازون ، نه از مورچه های آدمخوار شاخ آفریقا ، نه از تمساح های آب شور استرالیا ، نه از هیچ آدمکشی ، نه از نفرینهای خانه های ژاپنی ....، نه از هیچکدامشان نمی ترسم .
از خودم و خودت میترسم که نکند داریم با هم بازی میکنیم ؟!!!!!! این بازی برنده ای ندارد . زخمش از دندانهای کند آدمخواران آمازون هم ریش تر است ، سوزش آن از سم مورچه های آفریقائی بیشتر است و ماندگاریش از نفرین خانه های کینه ژاپنی بیشتر است .

چه میکنی با من ؟ چه بلائی به سرت می آورم ؟ خودمان هم در گیج و گنگش مانده ایم . قبول نداری ؟! به جهنم .....

شئونات محل کاریم .....

2008-07-06T22:15:00.005+04:30

نـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه !

نگاهی نینداز.چیزی نبین . نشنو صدایم را در ولوله ای که دور و برمان را گرفته است . بخند اما نه با من . با نگاهت به من نظر نکن حتی اگر نگاهمان اتفاقی با هم تلاقی کرد با تلخی روی برگردان . بگذار همه بدانند ، حتی آنانکه نمیدانند ، که چیزی بین من و تو نیست جز مفهوم این تصویر . که از سوئی درخواست و التماسی خواهشانه است و از آن سو ... . رويت را برگردان ، نه به سمت من که به سمت دیواری که در فاصله کمی از صورتت قرار گرفته . مبادا طوری بنشینی که من بتوانم چیزی از آن معجزه خداوندی ببینم . آخر اینجا جايش است و من تازه از کودکستان آزاد شده ام.
احساس نکن . حتی وجودم را نادیده بگیر . از من گذشته ای ، کار درستی کرده ای ، شــــــــــــاید ..... . باز هم بگذر و نادیده بگیر .

اما فقط به این سئوال در ذهنت ، با حضور وجدانت و احساست به عنوان وکیل مدافع من ؛ این همان چیزی است که تو میخواهی ؟ ما هر دو تن به خواسته تو داده ایم ؟
اگر این باش که حکم دادگاهت را بی چون و چرا تکلیف خود می دانم اما اگر نیست ..... چه ؟ چه باید کرد ؟ این همه سردی و بی تفاوتی حق من است ؟

وخداوند میداند که حالا دیگر میتوان بزرگیش را روی زمین قیاسی برایش یافت و آن عشقی است که از جان و دل بر روزگارانمان میتراود و من را عذاب میدهد و تو را از من در امان میدارد .

امید دارم این فرشته نگهبان ، این والکیری ، کارش را خوب انجام دهد

پ.ن : خسته ام . چیزی بیش از این ندارم که بگویم . شما خودتان بودید خسته نمیشدید ؟ منظورم کار روزانه است وگرنه نم نم عشق است و زندگی حتی اگر جام زهر در حلقم بریزد

نمونه اي از تحليل رفتار متقابل

2008-07-03T09:43:00.005+04:30

ديالوگ پائين به همراه توضيحاتش يك نمونه از تحليل رفتار متقابل ، متد اريك برن ، و يك نوع بازي رواني است .

شخصيت اول يك خانم است كه در انتها با توجه به صحبتهاي خودش و تحليل اين مراوده و تراكنش مسائلي از شخصيت ايشون بيان ميشه ولي اين به اون معنا نيست كه ايشون قطعا ً اينجوري هستن ، اما در اين مراوده كاملا ً‌با اين خصوصيات رفتار كردن . لازم به توضيح هست كه ايشون از چند روز قبل از اين ماجرا در جريان مسئله اي عاطفي بين من و يك خانم ديگر قرار گرفته بودند (بطور علني از جانب من) كه در طول روزهاي قبل از اين مراوده به وضوح مي شد تأثيرات اين مسئله رو در رفتار ايشون ديد كه صد البته من قضاوتي بابت اين امر نمي كنم و اين قضاوت رو ميذارم به عهده خواننده اين مطلب

شخصيت دوم من ، يك جوان 26 ساله با وجهه موجه وخواستار بدون غرض يك رابطه عاطفي هدفمند و در چارچوب اصول و عرف اجتماعي و درخواست صريح ازدواج از يك فرد ديگر بواسطه اين شخص(شخص اول)

مقدمه : پس از اعلام موضوع درخواست به فرد 1 از طرف فرد 2 ، تغييرات رفتاري شامل كم محلي ، انتقام گيري ناخودآگاهانه* ، ارزش قائل نشدن براي فرد 2 و ابراز غير مستقيم اين حس و بازي (برام اهميت نداره) از طرف فرد 1 ، نشانه نوعي حس كاملا ً طبيعي زنانه ، نوعي حسادت ، بود كه وجودش در ادامه اثبات مي شود كه ميتوان با در نظر گرفتن شرايط محيطي و شخصي فرد 1 آنرا نوعي نشانه سلامت رواني اين فرد ، براي زندگي در اجتماعي كه در آن شخصيتش شكل گرفته، باشد . اين رفتارها به توجه بيشتر به فرد مشترك بين فرد 1 و 2 از طرف فرد 1 . به نوعي تحريك منفي فرد 2 از طرف فرد 1 و ... مسائل زيادي از اين قسم معطوف مـيـشــد.

كنتاكت نهائي : مراوده مورد بحث و تحليلهاي همزمان و پاسخهاي آن از طريق فرد 2 :
شخص سوم در اين زمان در شرايط بد جسمي قرار داشت كه باعث مطرح شدن سئوال از طرف 1 به 2 و
درنهايت به كنتاكت مورد نظر ختم شد . پس محرك اوليه از طرف بالغ آلوده به كودك فرد 2 شليك شد.
فرد 2 : ايما و اشاره با دست براي فرد 1 براي جلب نگاه و پرسيدن سئوال -» كودك اين فرد به بالغ فشار مي آورد كه از فرد 1 در مورد حال جسمي فرد 3 سئوال بپرسد . بالغ ابتدا به دلايل آشكار و زياد مقاومت ميكند اما در نهايت تسليم ميشود .
فرد 1 : پاسخي نمي دهد و خود را به توجه نشان ميدهد -» اينجا نيز كودك است كه مراوده را هدايت ميكند . پس از مطرح شدن موضوع درخواست از طرف فرد 2 اين حس در كودك فرد 1 بيدار شده . در واقع بيدار بوده اما قرباني و هدف و همبازيش تا بحال فرد 2 نبوده است كه از اينجا فرد 2 ميشود .

اين چرخه 3 بار تكرار ميشود . در مرتبه چهارم

فرد 1 :‌ نگاهش جلب ميشود . اينبار بالغ او فرمان بر نگاه كردن ميدهد اما نه با تصميمي بالغانه . اين قسمت آلوده به والد است كه دستور توجه را مي دهد . و مشخصا ً‌در چنين حالتي سناريوي بازي چند دهم ثانيه قبل نوشته شده است . يك واكنش شرطي ساده و نتيجه آن پرخاش همراه با توهين اما با كنترل دامنه .
فرد 2 : با اشاره و لب زني در مورد حال جسمي فرد 3 سئوال ميكند . اين نيز از قسمت آلوده بالغ به كودك ريشه ميگيرد

پس تقاطع گفتمان و كنتاكت در اينجا بوجود مي آيد هر چند زاويه آن كم است و اين بدان معني است كه بازي طولاني نخواهد شد واثرات بيروني اش در آن لحظه كم است.

فرد 1 : با حالت تهاجمي و كنايه "شما حالت خوبه ... ؟ " و در اينجا حمله والد فرد 1 به كودك فرد 2 كه كاملا ً‌گيج و سرخورده شده است آغاز ميشود .
فرد 2 چون كودكي بود كه مورد هجمه والدي قرار گرفت پس از نظر ديگران ، اگر متوجه گفتمان شده باشند ، مظلوم واقع شده است در اين حالت والد فرد 1 به عنوان حمايتگر كودك فرد 1 سعي در تلطيف محيط دارد چون به مسئله افكار عمومي ايمان دارد . كودك فرد 1 خود از اين برخورد احساس نارضايتي و نا امني ميكند چون حامي خود را در نقش يك مهاجم و تروريست شخصيتي ميبيند و احساس خطر ميكند . هر چند والد خودش است اما تضميني نميبيند كه روزي خود مورد حمله اين والد قرار نگيرد . پس والد كه اين را متوجه شده سعي ميكند با حمايت از كودك در مسئله گفتمان و خصوصيت حسادتش و صحه گذاشتن بر حس حسادت فرد 1 ، اعتماد كودك را جلب كند .
البته اينگونه افراد در نهايت دچار دوگانگي والد ميشوند و براي هميشه اعتماد كودك خود را از دست ميدهند همانطور كه روزي خودش به اينگونه نقصانهاي شخصيتي اش اشاره كرد و گفت كه اطمينان دارد كه اين خصائص او باعث شكست ارتباطش ميشود .

فرد 2 : كمي مكث ميكند . كودكش احساس سرخوردگي ميكند.والد مردد بر دفاع از كودك يا صلح بر فرد 1 ميماند(شخصيت وابسته قديمي) اما همان مكث كوتاه كافيست تا بالغ فرد 2 بر اوضاع مسلط شود "بله . چطور؟..." و مكث با نيت جلوگيري از حملات بعدي . چون ميداند كه اين والد سرزنشگر فرد 1 فقط به كودكش حمله نكرده است بلكه قصد ترور شخصيتي وي را دارد پس با توجه به قدرت او سعي در كناره گيري از بازي دارد.

اين مراوده كوتاه مسائل مهمي را براي من روشن كرد : فرد 1 به شدت حسود است به دليل اينكه خود قادر به حفظ روابطش نبوده و بسيار ظاهر ساز است ، نمي تواند موقعيت مناسب فرد 3 را تحمل كند . فرد 1 به شدت ظاهر سازي ميكند . فرد 1 به شدت ذهن مغشوشي دارد كه بر خلاف ظاهرش قسمت كمي از آنرا متوجه كار حرفه ايش ساخته و الباقي درگير مسائل حاشيه اي است . فرد 1 تصور ميكند كه ارتباط فرد 2 با فرد 3 باعث كم شدن رابطه او با فرد 3 ، كم شدن قدرت نفوذش ، ضعف والدش و تا حدودي تنهائي ، به دليل اينكه خطر اين وجود دارد كه فرد 3 بيشتر جذب فرد 2 شود تا او ، به همين دليل با دو نيت سعي ميكند رابطه اش را با فرد 3 قوي تر كند . اول اينكه از داشتن فرد 3 مطمئن شود و دوم اينكه به فرد 2 كه ممكن است دشمن او باشد (با توجه به دلايل بالا) ضربه بزند .

پ.ن 1 : خيلي خلاصه بود و جزئيات مهمي به علت كمبود وقت به آينده موكول شد براي بيان .
پ.ن 2 : يك چاشني ديگر براي يك تحريك ديگر فرد 1 كار گذاشته ام . اميدوارم عمل كند . شنبه يا يكشنبه پاسخ خواهد داد.

صحبت با خدا ؛ تنهائي من معلول تنها گذاردن كيست ؟

2008-06-24T18:26:00.010+04:30

خدايا ! توكه خود آگاهي بر همه چيز ، چرا مرا اينگونه در ميان اين همه آشنا بيگانه كردي ؟ به كدامين گناه؟ بابت تاوان كدام گناه نكرده ؟ براي حد كدام جرعه ننوشيده ؟ براي قصاص كدام نفس زايل نشده ؟

اين رسمش است ؟! من اينجا ، در ميان تمام آشنايان بيگانه باشم همانگونه كه سالها پيش دور از همه هم خونانم ، دور از ديار خويش ، روزها ماهها سالها به غربت گذراندم ... كدام بنده ات را غريب كردم ؟ غربت به دل كدام بنده ات انداختم ؟ كجا و كي غريب نوازي كردم آنگونه كه با من شد ؟

خدايا ! صدايم را ميشنوي ؟! مرا ميبيني ؟ مگر مرا مرد نيافريدي ؟ مگر گريه مرد را سهمگين ترين طوفان احساس تاريخ نشمردي ؟ تا حال طوفان به پا كرده ام ؟ كدام بنده ات اشك مرا ديده است ؟ كدام گوش هق هق مرا شنيده است ؟ حال كه بايد بسازم چرا بر ويرانه مينشاني مرا ؟ حال كه اين همه طوفان را گذرانده ام و سالم مانده زورقم ، چرا كمي نسيم موافق را از من دريغ ميكني ؟

از اين سو مرا اسير برق چشماني ميكني كه در آن اوج قدرت و زيباپسندي و زيباشناسيت را ميتوان ديد ، از آن سو اورا دورتر و دورتر ميكني از من . از يك سو توان برخاستن ، كمر راست كردن ، به دوردست ها خيره شدن و به حركت در آمدن به من ميدهي و از آن سو آنانكه بايد بدرقه ام كنند روبرويم مي ايستند و نه تنها بدرقه ام نمي كنند كه هيچ از رفتنم هم تاب نمي آورند .

خداي من ! خداي بزرگ من ! هرچه داشته و نداشته ام از تو بوده و بس . ولي خودت شاهدي هميشه شاكرت بودم . هميشه شكرگزاري و قدرداني را فقط لايق تو دانسته ام . روزگارم بر چرخ مراد گشت ، گفتم خدايا شكر. چرخ زندگاني ام از حركت باز ايستاد و بر عكس دوران زندگي گشت گفتم خدايا شكر. بيمارم كردي ، از روح و از جان ، چنانكه رو به زوال گذاشتم گفتم خدايا شكر. صحت و سلامتم را بازگرداندي باز هم گفتم خدايا شكر. اوج بودم ، حضيض ديدم . عرش بودم ، بر فرش نشانديم . غرور داشتم ، غرورم شكست . عزيز بودم ، ذليل شدم باز هم گفتم خدايا شكر . باز هم ميگويم خدايا شكر . هر چه سرنوشتم باشد ميگويم خدايا شكر .

ميدانم امتحان پس ميدهم . ميدانم ثلابتم را محك ميزني . ميدانم سرچشمه از الوهيت دارم . ميدانم از خاك و گلي بيش نيستم گر تو نباشي و ميدانم از رگ گردن به من نزديكتر هستي . اما آخر خداي من تا به كي ؟ تا به كجا ؟ به خودت قسم كه اگر بجاي گل از سنگ خارا هم بودم ديگر طاقتم طاق بود .

خدايا ! خداوندا ! پروردگارا ! خودم را به تو ميسپارم . اين عشقي كه به جانم افتاده مرا ميسوزاند ، اگر جهنمي شده ام كه هيچ اگر نه بهشت روي زمين را نصيبم كن . وصال اين عشق اكسير است و ميسازد هر آنچه تو اراده كني . راضي بوده ام به رضايت . باز هم راضي ام قسمت هرچه باشد ولي خوب ميداني اينبار ديگر رها نمي كنم مگر آنكه خودت بگيريش از من .نم نم بارشي كه در زندگيم نواخته شده است روح و روانم ، آرام جانم را با خود آميخته است . اين نواي قدسي ، اين قديسه آني است كه برايش ميسوزم و مي سازم تا قسمتمان در هم گره بخورد

الهي آمين...

پ. ن: من ايراني عرب ستيزم . خداي من خدائي است از همه خدايان پرحضور تر و پر رنگ تر . پس بر دين و آئين و كيشم قضاوت نكن . آنچه در دل است اينست كه شنيدي . آنچه بر گِل است مُهرمسلمانيست .

گاهي وقتها يادت ميره چقدر خودخواهي

2008-06-09T12:18:00.006+04:30

گاهي وقتا به هيچ چيزي فكر نمي كني الا خودت . دائما ً داري به خودت ميگي كه اگه بشه چي ميشه و از زور خوشحالي نمي دوني چه غلطي بكني . تو رؤيا سير ميكني جالب اينكه بعضي اوقات باورت ميشه كه اينا رؤيا نيست و عين واقعيته و جالبتر اينكه شاكي ميشي كه ملت چرا نميفهمن كه تو چه دنيائي رو داري تجربه ميكني .
دلت مي خواد همه چيز همونجوري باشه كه تو مي خواي و همه همونجوري باشن كه توي دنياي خياليت هستن . يعني همه رو تا حد يه عروسك تنزل ميدي و انتظار هم داري كه صداشون در نياد .
خيلي نفهمي الاغ كه فكر ميكني زندگي اينه . احمق ! اوني كه تو دنياي رؤيائي تو عاشق يه دل نه صد دل باخته به تو ميبينيش ، آدمه ، شخصيت داره ، زندگي داره ، هدف داره ، عشق داره ، اميد داره و هزارتا چيز ديگه .
چقدر عقل توي اون زودپز بالاي تنت هست ؟ ميتوني اين مسائل رو درك كني ؟ حالا ميدوني كه كجا گندي كه زدي اساسي تر ميشه ؟! اونجائي كه اون طرف از سر انسانيت و دلسوزي و ... ميخواد بهت بفهمونه كه آدم نا حسابي ! داري با اين كار خودتو ، آيندتو ، دنياي واقعيتو و زندگيتو ... نابود ميكني . سعي كن واسه يه بار هم كه شده يه كار سخت تو زندگيت بكني و بفهمي .
ميدونم خيلي سخته برات ولي بفهم كه اين همه آدم دور و برت عروسك خيمه شب بازي تو نيستن كه اگر نخشون رو كشيدي و اونا به حرفت عمل نكردن ، بذاريشون كنار . اينجوري آخرش خودت ميموني و خودت .
و اونروز كه بالاخره چشات باز بشه و ببيني كه دنياي واقعي چه شكليه ، اساسي ميخوره تو حالت .
حالا خود داني ؛ يا تو همون رؤيا و دنياي مجازي كه توش يه لبخند معمولي رو ترسيم به عشق ميكني ، بمون . يا قدم به واقعيت تلخ و سخت و درنده اما واقعي بذار .
...
خوش اومدي !

پ.ن:عكس كاملا ً مرتبط با مطلب است . از يابندگان اين ارتباط درخواست ميشود كه خانواده اي را از نگراني برهانند تا به مرحله بعدي بروند

در فكرت چه ميگذرد ؟!

2008-06-05T19:07:00.006+04:30

خطاب به تو:

كجائي ؟ در كدام وادي سير ميكني ؟ نگاهت چه چيز را تعقيب ميكند؟ به كدامين گناهم ، با من اينگونه رفتار ميكني ؟ تاوان كدامين گناه نكرده را از من ميگيري ؟

در فكرت چه مي گذرد ؟ تو كه از داشته و نداشته ام با خبري . توكه خود بر ويرانه هاي زندگيم قدم گذاشتي تا چون يك بيننده ، يك ملامتگر ، يك ويرانگر ، ببيني چه بر سر ِ داشته و نداشته ام آمده .

تو درد نكشيدي ولي گمان نميكنم از حال نزارم گمان بر مستي و سرخوشي ببري ... چرا ؟! چرا با دستت مرا آنچنان پيش ميكشي كه تلاطم و امتزاج دم گرم تو و نفس سرد خود را با تمام وجود احساس ميكنم و آني پس از اين لحظه رؤيايي مرا چنان به سوئي پرت ميكني كه ديگر از ديدرس چشمان كم سويم نيز دورتر مي شوي ؟ و من همچنان بايد ...

آري حق با توست . من مجبور نيستم . لزومي به يادآوريش نيست كه من خود اين راه را برگزيده ام . اما تو نيز ملتزم به اجراي نمايش "من هم به تو فكر ميكنم" نيستي .

تو به من فكر نمي كني . حتي نگاه هم نمي كني . حتي نميشنوي . حتي اگر باد خاكستر وجودم را بر حرير صورتت بزند ، لمسم نميكني . حتي از آبي كه لحظه هاي عمر من در آن جاري شده مينوشي و طعم مرا ... . تو اصلا ً مرا ميبيني ؟! در فكرت چه مي گذرد ؟

انگيزه جاوداني براي زندگي جديدم هستي ، چه خود باشي و چه نباشي . ديگر نمي ترسم . من اليم ترين عذابها را كشيده ام . ديگر نمي ترسم . نمي ترسم كه روزي تورا نگار ديگري بيابم . نمي ترسم كه روزي من باشم و تو و تو باشي و خودت . نمي ترسم كه فرياد هايم را نشنوي .

اما مي ترسم كه همين تصوير كوچك محو را نيز از من دريغ كني . مي ترسم كه نگذاري حتي با خيالت هم زندگي بگذرانم . مي ترسم كه همين يادگاري كوچك را نيز نابود كني . در فكرت چه ميگذرد ؟

نگو كه من هم به تو فكر مي كنم . نگو كه من هم احساسي نسبت به تو دارم . نگو كه تو براي من حتي اندكي از من براي تو است . اينقدر در اين بازي رعب آور و دهشت انگيز ، مرا تنها به حال خود وا مگذار .اينقدر با دستانت مرا به خود نزديك نكن كه بعد از آن با ضربه اي مرا دور تر پرت كني . هرچه نزديكتر ميشوم ضربه بعديت دردناكتر مي شود . من اينجايم . من آمده ام . من از اولش هم بودم و تو مرا نمي ديدي .در فكرت چه ميگذرد ؟

این نیز عشق است ؟ گمان نکنم ...

2008-05-29T23:53:00.005+04:30

و من هیچگاه درک نکردم که چرا زندگی با من اینگونه است . وقتی می خواهمت ،نیستی . وقتی می خواستمت ، نبودی . ومن شکستم . فروریختم . درست مانند همان تصویر ... و حالا .... فقط خواستم بدانی ، که می دانم ، هیچ وقت نمی دانی ، نمی دانستی ، که هنوز هم می خواهمت و باز هم میدانم ... نیستی
و من هیچگاه درک نمی کنم چرا زندگی با من اینگونه است !

و اين هم روزگار ماست ، اين روزها

2008-04-20T15:33:00.004+04:30

چاوشي

بسان رهنوردانی که در افسانه ها گویند
گرفته کولبار زاد ره بر دوش
فشرده چوبدست خیزران در مشت
گهی پر گوی و گه خاموش
در آن مهگون فضای خلوت افسانگیشان راه می پویند
ما هم راه خود را می کنیم آغاز
سه ره پیداست
نوشته به سر هر یک به سنگ اندر
حدیثی که ش نمی خوانی بر آن دیگر
نخستین : راه نوش و راحت و شادی
به ننگ آغشته ، اما رو به شهر و باغ و آبادی
دو دیگر : راه نمیش ننگ ، نیمش نام
اگر سر بر کنی غوغا ، و گر دم در کشی آرام
سه دیگر : راه بی برگشت ، بی فرجام
من اینجا بس دلم تنگ است
و هر سازی که می بینم بد آهنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی برگشت بگذاریم
ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است ؟
تو دانی کاین سفر هرگز به سوی آسمانها نیست
سوی بهرام ، این جاوید خون آشام
سوی ناهید ، این بد بیوه گرگ قحبه ی بی غم
کی می زد جام شومش را به جام حافظ و خیام
و می رقصید دست افشان و پاکوبان بسان دختر کولی
و اکنون می زند با ساغر مک نیس یا نیما
و فردا نیز خواهد زد به جام هر که بعد از ما
سوی اینها و آنها نیست
به سوی پهندشت بی خداوندی ست
که با هر جنبش نبضم
هزاران اخترش پژمرده و پر پر به خاک افتند
بهل کاین آسمان پک
چرا گاه کسانی چون مسیح و دیگران باشد
که زشتانی چو من هرگز ندانند و ندانستند کآن خوبان
پدرشان کیست ؟
و یا سود و ثمرشان چیست ؟
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بگذاریم
به سوی سرزمینهایی که دیدارش
بسان شعله ی آتش
دواند در رگم خون نشیط زنده ی بیدار
نه این خونی که دارم ، پیر و سرد و تیره و بیمار
چو کرم نیمه جانی بی سر و بی دم
که از دهلیز نقب آسای زهر اندود رگهایم
کشاند خویشتن را ، همچو مستان دست بر دیوار
به سوی قلب من ، این غرفه ی با پرده های تار
و می پرسد ، صدایش ناله ای بی نور
کسی اینجاست ؟
هلا ! من با شمایم ، های ! ... می پرسم کسی اینجاست ؟
کسی اینجا پیام آورد ؟
نگاهی ، یا که لبخندی ؟
فشار گرم دست دوست مانندی ؟
و می بیند صدایی نیست ، نور آشنایی نیست ، حتی از نگاه
مرده ای هم رد پایی نیست
صدایی نیست الا پت پت رنجور شمعی در جوار مرگ
ملول و با سحر نزدیک و دستش گرم کار مرگ
وز آن سو می رود بیرون ، به سوی غرفه ای دیگر
به امیدی که نوشد از هوای تازه ی آزاد
ولی آنجا حدیث بنگ و افیون است - از اعطای درویشی که می خواند
"جهان پیر است و بی بنیاد ، ازین فرهادکش فریاد "
وز آنجا می رود بیرون ، به سوی جمله ساحلها
پس از گشتی کسالت بار
بدان سان باز می پرسد سر اندر غرفه ی با پرده های تار
کسی اینجاست ؟
و می بیند همان شمع و همان نجواست
که می گویند بمان اینجا ؟
که پرسی همچو آن پیر به درد آلوده ی مهجور
"خدایا به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خود را ؟"
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بگذاریم
کجا ؟ هر جا که پیش اید
بدانجایی که می گویند خورشید غروب ما
زند بر پرده ی شبگیرشان تصویر
بدان دستش گرفته رایتی زربفت و گوید : زود
وزین دستش فتاده مشعلی خاموش و نالد دیر
کجا ؟ هر جا که پیش اید
به آنجایی که می گویند
چوگل روییده شهری روشن از دریای تر دامان
و در آن چشمه هایی هست
که دایم روید و روید گل و برگ بلورین بال شعر از آن
و می نوشد از آن مردی که می گوید
"چرا بر خویشتن هموار باید کرد رنج آبیاری کردن باغی "
کز آن گل کاغذین روید ؟
به آنجایی که می گویند روزی دختری بوده ست
که مرگش نیز چون مرگ تاراس بولبا
نه چون مرگ من و تو ، مرگ يک دیگری بوده ست
کجا ؟ هر جا که اینجا نیست
من اینجا از نوازش نیز چون آزار ترسانم
ز سیلی زن ، ز سیلی خور
وزین تصویر بر دیوار ترسانم
درین تصویر
عمر با سوط بی رحم خشایرشا
زند ديوانه وار ، اما نه بر دریا
به گرده ی من ، به رگهای فسرده ی من
به زنده ی تو ، به مرده ی من
بیا تا راه بسپاریم
به سوی سبزه زارانی که نه کس کشته ، ندروده
به سوی سرزمینهایی که در آن هر چه بینی بکر و دوشیزه ست
و نقش رنگ و رویش هم بدین سان از ازل بوده
که چونین پاک و پاکیزه ست
به سوی آفتاب شاد صحرایی
که نگذارد تهی از خون گرم خویشتن جایی
و ما بر بیکران سبز و مخمل گونه ی دریا
می اندازیم زورقهای خود را چون کل بادام
و مرغان سپید بادبانها را می آموزیم
که باد شرطه را آغوش بگشایند
و می رانیم گاهی تند ، گاه آرام
بیا ای خسته خاطر دوست ! ای مانند من دلکنده و غمگین
من اینجا بس دلم تنگ است
بیا ره توشه برداریم
قدم در راه بی فرجام بگذاریم

سالی که نکوست از بهارش پیداست

2008-04-19T19:44:00.003+04:30

سلام ! اولین سلام گرم و داغ و چسبناک تو سال جدید . سالی که عجیب شروع شد و خدا به خیر کنه عاقبتشو .
عید برای من با 23 تا جمعه پشت سر هم هیچ فرقی نداشت ، از خونه و خصوصاَ اتاقم تکون نخوردم و زندگیم خلاصه شد تو 5 تا چیز : کتاب ، فیلم ، سیگار ، اتاقم و مایحتاج ضروری جهت بقا .
نه اینکه بگم هیچ اتفاقی نیفتاد ، اتفاقاَ اتفاقای زیاد و جالبی افتاد اما همشون تو سایه یک اتفاق که از 17 فروردین شروع میشد گم و ناپدید شد ، کــــــــــــــــــــــــــــــــار جــــــــــــــــــــــــــــــــدید .
بگذریم که همه چی میگذره ، از معدود خواننده های این خراب شده از ته ته دل نزدیک صمیم قلب عذر می خوام که نتونستم زیاد باشم ، البته از استقبال بی حد و حصرشونم حال این معلوم الحال معلوم تر شد . خودمو نمیگم ، نانوشته ها رو می گم .
کلی مطلب آماده کردم اما امسال با قبل فرق میکنه . همش قرار نیست من بگم ، نه اینکه انتظار داشته باشم که شما ها هم حتماَ بگین ولی انتظار دارم اگر این خزعبلات رو خوندین هر کسی قدر خودش ورداره و بره دربارش فکر کنه . فقط همینو بگم که دوستای گلم وضعیت هممون در معرض خطر انقراضه . به خدا قسم کسانی کمر به نسل کشی ما به هر روش ممکن شدن . یواش یواش همشونو اسم میبرم و انتظار اینم که هر بلائی سرم بیاد رو دارم و ....

زت زیاد فعلاَ
پاک باشین و شاد

With mobile

2008-04-05T11:56:00.001+04:30

Fortune : first , last and best love is self-love

2008-03-16T14:32:00.002+03:30

اپکتیتوس , فیلسوف یونانی و اولین روانشناس و روانکاو تاریخ , جائی میگه" بهترین عشق حب ذات یا عشق نفس یا عشق به خود است و این در تمام دوران آدمیان صادق است" و چقدر این حرفش درسته .
کاملاَ با منطق هم میشه اینو ثابت کرد . شاید عقاید اگزیستانسیالیستی و ایمان به وجود هم اینجا با این مسئله که اصلاَ در حیطه عقل نمی گنجه موافق باشن . اثباتش چیزه سختی نیست . شما با کمال اطمینان میتونین بگین که اولین کسی که شما رو و بیش از بقیه دوست داره , خودت هستی . این خودتی که برای خودت تصمیم میگیری و خوب و بدتو با توجه به ضبطهای والد و احکامش و احساسات کودکت تشخیص میدی . حتی اون کسیکه به خودش با دست خودش بزرگترین صدمات رو میرسونه , حتماَ و اکیداَ داره به خودش لطف میکنه . مثلاَ کسیکه خودکشی میکنه یا کسیکه داره تو اعتیادش به هر چیزی چنگ میندازه هم باز عاشق خودشه و از روی این عشق دست به این کار میزنه . اینو هم براحتی میشه با منطق و عقل ثابت کرد که اینجا جاش نیست چون پست طولانی میشه اما اگر احساس کنم که حتی یه نفر هم هست که بخواد با این منطق آشنا بشه حتماَ تو پستهای بعدی دربارش میگم .
زیاد راه دور نریم , از خودمون شروع کنیم . حتماَ بجربه هائی داشتین که توش شکست عشقی رو لمس کرده باشین ولو اینکه خودتون هم شکست نخورده باشین . اما حتماَ دیدین که تو اینجور افراد یا خودتون اولین حس یک حس شکست خوردن و بدنبال مقصری غیر از خود گشتنه . یافتن این مقصر هرچند شاید خیلی واقعی و درست نباشه اما حتماَ جواب داره و تقصیرات به گردن کسی میفته , اما چیزیکه پشت پرده از اولین حس شکست وجود داشته و تا آخرش , شاید آخر عمر طرف , وجود داره اینه که "من زخم خوردم" این زخم رو خود آدم نمیتونه به خودش بزنه چون طبق استدلال اریک برن , پایه گذاره علم روانشناسی جدید , هیچکدوم از اجزاء سه گانه شخصیت یعنی والد بالغ و کودک در هیچ شرایطی حکم و تصمیم و اراده به زخم زدن به خود رو نه صادر میکنه نه اجرا . اما چیزیکه از بیرون , دید اطرافیان و جامعه , دیده میشه ممکنه یک هاراگیری اساسی باشه اما در واقعیت و درون اون شخص در نهایت به نوعی درمان این زخم و آزادیه . حالا چرا اصلاَ باید حس زخم خوردگی ایجاد بشه که فرد به دنبال ترمیم اون زخم بخواد دست به یه همچین کاری بزنه ؟ به قول معروف " چرا عاقل کند کاری , که باز آرد پشیمانی " .
تو اجتماع امروز این مسئله واسه کسانیکه خوده بی دفاعشونو در دسترس افراد دیگه قرار میدن , این اتفاق ناگزیره . به این دلیل که به اندازه کل آدمای رو زمین شخصیتهای گوناگون وجود داره و حیطه احکام داخلی این شخصیتها که از طرف والدشون صادر میشه , کاملاَ پیرو نظریه Big Bang هست و دائماَ این حیطه در حال انبساط و دور شدن افراد و شخصیتها و آرمانهاشونه . در این مسئله که افراد باید با کسانیکه در شخصیتشون تناقضی با شخصیت خودشون نباشه ارتباط برقرار کنن , فکر نمی کنم کسی شک داشته باشه . آدم در مقابل کسی بی دفاع میشه و از همه چیزش میگذره که مطمئن باشه اون طرف از بی پوستی و بی دفاعی طرف مقابل سوء استفاده نمیکنه یا حتی ناخواسته بهش ضربه نمیزنه . این شرط عقله و فکر هم نمیکنم کسی تو این روزا دنبال عشقو علاقه دیوانه وار باشه چون معمولاَ روی روابط عمیق و مخصوصاَ احساسی , یک آدم عاقل و بالغ , که قصد سوءاستفاده نداشته باشه , سرمایه گذاری میکنه . حالا با توجه به شرایطی که پیش اومده و ما داریم توش زندگی میکنیم به نظر تو چه انتخابی عاقلانه و از روی فکرو تعقله ؟
اینکه با کسی ندار و بی پوست و بی دفاع ارتباط برقرار کنی که در بهترین حالت یه شناخت ظاهری ازش داری یا خودت که یه عمره داری با خودت زندگی می کنی ؟
دل تو اینروزا عضو بی ارزشی شده ولی بازم هر کسی لیاقت همین عضو خیالی بی ارزشو نداره
پی نوشت :
1 – کل اگر طبیب بودی سر خود دوا نمودی

تجربه یک حس نه چندان غریب - اقتباس آزاد از فرار از مازوخیسم روزمره

2008-03-11T21:38:00.002+03:30

یه وقتایی یه کاری ازت سر میزنه , شاید بدون هیچ انگیزهای از سر بیکاری شاید .... از سر نفهمی کمتر شاید .....از سر زیادی فهمیدن عمراَ ...... دست به یه کارائی میزنی .
حالا نوبتش رسیده یه نیگا بندازی عقب ببینی رد پات چه شکلی مونده رو برفا .
تصورشو بکن ..... حتماَ تو این کرختی لعنتی که الان دارم واست توصیف میکنم گیر کردی اولش یه حس تأیید میاد باهاش , یه خورده که میگذره خودت دنبال دلیل میگردی که ردش کنی , نه اصلا و ابدا, من... من بتونم, من... من اینکارو کرده باشم , من... من این اشتباه ازم سرزده باشه , اصلاَ غیر ممکنه .....
اما در ادامه یواش یواش اون والد سرکوبگر با همه خاطرات ترکمونهای زندگی و بجا گذاشتن ریغ میاد سراغت که : ببر اون صدای نحستو خفه کن اون کوکتو که بهت تلقین کرده اشتباه نمی کنی , مث سگ داری اشتباه میکنی . مگه یادت نیست اون اولین دفعهای که اونقد خوردی که خودتو خراب کردی .... مگه یادت نیست چه راحت اسکل اون دوتا دختر مدرسه ای شدی که تا دو هفته تا ساعت 9 وایمیستادی که بیاد با هم برین مدرسه و چشای کورت نمیدی اونور بلوار پشت شمشادا وایسادنو یه ربع بهت قهقه زدن ..... مگه یادت نیست با اون درس خوندنت چه گندی زدی به آیندت ..... مگه .... مگه ..... مگه ندا رو یادت رفته که میخوای باز دل ببندی ..... مگه یادت رفته اون تو مشهد باعث شد 70 میلیون تومن پولت به باد بره ....
این شکلی میاد والد حرفاشو میزنه و میرینه به اعصابت و تو مثل یه بچه 3 ساله که مامانش تو خماری بعد از مستی داره دعواش میکنه بغض میکنیو بعضی وقتا هم بغضت میترکه و واقعاَ گند میزنی .
منم همینشکلی بودم اما از وقتی این والد رو تو شخصیتم شناختم و فهمیدم جز هارت و پورت هیچی نداره , یاد گرفتم باهاش چیکار کنم ....
دوست داری بدونی ؟ نسخه من به دردت نمیخوره تو باید والد خودتو خودت بشناسی چون همیشه یه جور باهات رفتار نمی کنه و تو هم همیشه نباید یه جور جواب بدی ....
اما واسه تفریحشم که شده میگم , اینجور موقعها چشامو خمار میکنم عین اینکه 3تا جوینت قبلش زدم و از گوشه چشام نگاهش میکنم , میذارم هرچی دلش خواست بگه بعد بلند میشم جلوش همچین وایمیستم که ببینه قدم حداقل 20 سانت از اون بلند تره و صاف تو چشاش زل میزنم و میگم خفه شو , گمشو , هر وقت لازمت داشتم تشریف نحستو بیار ......
بعدش اونقدر اعتماد به نفس دارم که میتونم ...... نمی گم چی کار ...... اما خیلی کارا میتونم انجام بدم

شاد باشین و پاک وانسان

زت زیاد

بازم طوفان تغییر وزیدن گرفت

2008-03-10T20:27:00.003+03:30

با شروع سال نو مثل اینکه خدا هم خواسته روی قشنگه زندگیو که تا الان جلو چشم بود اما نمیدیدم , بهم نشون بده

خوشحالم و میخوام تواین خوشی با هم شریک باشیم , هر چند یه عده نمیخوان ... یه عده هم براشون مهم نیست یه کسائی هم مثل دوستای خوب صدرائیم شاید خوش بشن با خوشیه این دوست کم معرفتشون مخصوصاَ شهرزاد و مرسده و مرجان و رخساره و پدرام که البته اون زیاد از حال و احوال من با خبر نیست اما خیلی پسر گلیه . میدونم شادیه من اینارو شاد میکنه .

بچه ها , دوستا , یه چیزائی داره میشه . زخمام داره خوب میشه . به آینده امیدوارم . تازشم شاید بازم دور هم مثل تابستون 82 تو خونه ما جمع شدیم . همه با هم .

شب خوش . شاد باشین و پاک و انسان

زت زیاد

یه دوست جدید و جالب

2008-03-09T16:56:00.004+03:30

سلام به همه انسانها

دیشب یه اتفاق جالب برام افتاد که اونقدر برام جالب بود که حیفم اومد بهتون نگم . گفتن این اتفاق و اینکه برام جالبه شاید برات خنده دار باشه اما دونستنش باعث میشه که بفهمی چقدر دلم از آدم پره .

یه آشنا , یه دوست , یه همدانشگاهی دیشب باهام تو دنیای سایبر آشنا شد . در واقع فرصتش پیش اومد که بیشتر بشناسمش . برام عجیب و خیلی شیرین بود . یه کسی تو این روزگار تو این مملکت سیاه تو یه کلان شهر به اسم تهرون و یک محله نسبتاَ مرفه پیدا شد که اونقدر نجیب و با وقار وشیرین رفتار می کرد که برام باورش سخت بود . اما درست بود . ترمهای بود که لطیف تر از برگ گل مینمود و اونقدر شیرین و جذاب که وقتی با اون همه وقار و نجابتش برخورد کردم تا ساعتها داشتم به این فکر میکردم نکنه همش خیاات بوده . آخه کسی با موقعیت اون و ظاهر جذابش من تا بحال اینقدر خجالتی و نجیب ندیده بودم . جنس خجالت و حجب و حیاش هم شیرین بود اونقد که اصلاَ احساس تعذب نمی کردی باهاش .

از دیشب خیلی خوشحالم . اتفاقاتی داره میفته که بزنه تو دهنم و بگه غلط میکنی همه آدمارو با یه چوب میزنی . گلی از یه طرف ترمه از یه طرف خانم فتحی از یه طرف دیگه خیلی هم قوی , همه دارن با هم به نوعی , خودآگاه و ناخودآگاه بهم کمک میکنن . همتون و دوست دارم چون لیاقت دارین و این کمترین چیزیه که از دستم واسه بر اومدن از پس لیاقتتون میتونم انجام بدم .

راستی یه چیز دیگه . یه دوستی بنام فروغ از اینکه براش لینک پست جدید رو فرستادم تشکر کرد . اینم برام جالب بود . شاید اون اصلاَ اینجا هم نیومده باشه اما در هر صورت بهم انرژی داد تا بیشتر چرت و پرت بنویسم .به کوری چش اون دوستی که ظاهراَ یه خانوم تو خونه خراب شدش پیدا نمیشه که حالا یا نوک جورابی یا زیر بغل پیرهنی یا خشتکه شلواری یا آبروی پاره پاره شدشو بدوزه که منو تشویق به خیاط شدن نکنه . رفیق (این واسه من خیلی معنیش بده تو رو نمی دونم) نسختو ببر جای دیگه اینجا واسه اون دردت کسی دوا نداره و صد البته که میدونم سوزشش خیلی بده و به اولین درمونگاهم نمیرسی اما زورتو بزن , همشو واسه مستراح نگه ندار هیچی نباشه آبروته دیگه . چیزی از اون با ارزش تر هم هست تو زندگیت ؟ شاید بی آبروئی !!!!

شاد باشین و پاک و انسان

زت زیاد

همین دوروبرا

2008-03-08T17:06:00.002+03:30

آخرین نفر بودم . از صدای جیغشون سرمو برگردووندم . نفسم بند اومد , نزدیک بود دوتائی با هم برن توی درخت . اما نمیدونم چگونه بود که مثل نسیم از لابلای تاریکی جنگل به آسونی رد می شدن .
خنده هاشون درختا رو هم متعجب کرده بود. فارغ البال, انگار که تو دنیای دیگه ای به دنبال هم میچرخیدن , حتی سیگار هم از گوشه لب اون کلاغ سیاه افتاد , بدبخت هرچی هم بوق زد توفیر نکرد و نزدیک بود خودشم بیفته تو جوق آب .
اما مردم این شهر از پاره شدن صف , بر خلاف خیلی چیزای دیگه , خوششون نمیاد . واسه همین یه نفر از پشت زد به شونه ام :"آقا کجائی ؟ صف دو متر رفته جلوتر" همین که راه افتادم تا پارگیو بدوزم شنیدم یکی از پروانه ها گفت :"یک! دو! سه!" و بعد هر دوشون شروع کردن به مسابقه دادن و پروانه صورتیه که ماده هم بود زود تر رسید و دستاشو دراز کردو با صدای بچه گونه ای گفت :" آقا ! توروخدا یه دونه آدامس بخر ! توروخدا !"

سال نو نزدیک است

2008-03-08T16:07:00.004+03:30

سال نو نزدیک است
اما این هیچ ربطی به گفته هام نداره
میخوام از آدم بگم . نه از آدم از انسان . این واژه عربی که کلی معنی پشت سرش خوابیده

خیلی بی ارزش چیزی که هر کسی حتی یکی مثل من میاد در موردش نظر میده و معنیش میکنه یه اندازه تمام فلسفه های دنیا وتمام فلاسفه اش . اما واقعاَ انسان اینقد بی ارزشه ؟!!!! که هر کی رسید واسه خودش اونو معنی کنه و بگه همینی که من میگم درسته . اصلاَ گم شدن این موجود تو این روزگار از همین جا میاد . مثل یه کودک درون که وقتی واسه یه مدت از طرف والد بی توجهی میبینه میره و خودشو قایم میکنه , این انسان هم از بس بهش بی توجهی شده از جامعه ما رخت بر بسته و رفته . کجا خدا میدونه و خودش .
بر پدر و مادر اونائیکه انسانیت رو شرکت در جشن نیکوکاری و گذشتن از همه چیزای با ارزششون واسه اهداف اونا بهمون یاد دادن لعنت عظیم الهی رو درخواست میکنم

اینا یه سری عقده درونی بود که بدجور سر باز کرده بود و تنها راهه تخلیش اینجا بود که حتی خودمم خیلی بهش سر نمی زنم .

چند وقتیه که به شدت افتادم رو مولوی و هیچ رقمه ازش نمی کشم بیرون . به نظرم میاد تنها و تنها کسی که به انسان و انسان بودنش خیانت نکرد و یادش موند انسانیت چیه همین ابن البشر بوده . این روزا بدجوری انسان نبودنمون میزنه تو چشم . دروغ خیانت لاقیدی و بدتر از همه حیوون صفتیمون همچین تو چش میزنه که دائم زیر لب زمزمه میکنم " دی شیخ با چراغ همی گشت گرد شهر , کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست " تو خیلی گه خوردی تو این روزگار انسانت آرزوست .
وقتی همجنست جلوی چشت واسه یه لقمه نون جون میکنه , وقتی یه مرد واسه نون شبش شرمنده زن و بچه میشه , وقتی یه جوون 20 ساله از زور نرسیدن مرفین به تنش رو به قبله میشه .... تو گه می خوری اصلاَ آرزو میکنی .

بدبختا ببینید کارمون به کجا رسیده ؟ این بود اون مدینه فاضله او اتوپیائی که تو دنبالش بودی ؟ نمی خوام یه چیز بگم که برگردی بگی سیاسی شد اما نمیذاری , خودت نمیذاری , اینایی که اسمشون روحانیه اصلاَ به روح اعتقاد دارن ؟ اگه دارن پس ... تو روحتون از پتو پهنا . بی ناموسا ببینین چی به سره ملت آریائی آوردین . اون خمینی کجاست که ببینه با انقلابش چیکار دارن میکنن ؟ ... بگذریم تازه از وزرا خلاص شدم دلم نمیخواد بازم برم اونجا .

راه دور نریم بیا از خودمون شروع کنیم . خیلی ساده ای . منم خیلی کثافتم . میدونی چرا ؟ چون تو 2 جلسه نیم ساعته آنچنان نقشی برات بازی میکنم که میگی شاهزادم اومد فقط بجای اسب با پرشیا اومده . چرا باید اینقد ساده باشی ؟ چرا باید اینقد عوضی باشم که از احساساتت اینجوری سوء استفاده کنم ؟
خودمو میگم تو هم خودتو بگو .
از بس ازم سوءاستفاده کردی . من مردونه اومدم جلو و دست دادم باهات تو گذاشتی به حساب ساده لوحیم . نه گلم نه عزیزم . من ساده لوح نیستم .من خیلیم قالتاقم اما نه واسه تو که عزیز بودی برام . انسان بودی برام . فقط حیوون بودنت یادت نبود . خودت کاری کردی که آنچنان باهات بازی کنم که همیشه از آدم جماعت بترسی .

اه حالم به هم خورد
چقد زر مفت زدم
زت زیاد
شاد باشی و پاک

نفرین

2008-01-22T21:50:00.001+03:30

تاریخ این پست به گذشته برمیگردد که الان پابلیش شده

11/12/1385

بیاد آور که دردت را به من گفتی
بیاد آور که دردت را بجان بردم
میان آن همه کفتارو گرگ و دد
تو را جانانه با جان میسپردم
تو از چندی تو از چونی گله کردی
خطا کردم که گفتم این منم
این من ناچیز هم غمی دارم
دلی دارم
درون دردمندی دارم
چه گفتی تو
چه کردی تو
چگونه با دل و احساس و قلبم
در کمال باور و ایمان به تو
ناشکیبایی ناراستی کردی
همیشه پرسم و گویم
که آیا حق من این بود
که آیا در سرانجام تمام کرده های زشت و تاریک
تمام گفته های نیک و زیبا
تمام آنچه از عمق وجودم بر وجودت
بر معاشت می تراویدم
چنین باید بشنوم پاسخ
چه کردی با من بی دست و پا
با من خسته
با منی که من ندارم
با منی که در خیالم
همه عالم همه هستی همه تو
مال من بود
چه کردی تو
گناهم چیست
فقط اینکه بتو گفتم که من اینم
همین که بینی و حس میکنی هستم
هزاران بار گفتم
نساز از من برای خویش
بتی همچون لات عزی
من هبل نیستم
که گر باشم
شکستن ناگزیر است
فرو افتادن از چشمت
سرانجام است
ولی باور ندارم
که این دست تو بود
که چون چوبین عصای ابراهیم
مرا بشکست
باور نکردم
که از بشکستنم خشنود بودی
دلم تنگ است
ولی امید دارم
به آن روزی که بینی
با من خسته چه کردی تو
که آنروزت تو میفهمی
که با من بد نکردی
بلکه بر خود
بدترین لعن و نفرین را روا کردی

I'm in neverland

2008-01-22T21:46:00.000+03:30

اینا ماله گذشتست . لطفاَ به تاریخی که نوشتم توجه کنین

09/09/1385

من از گورستان
از برزخ
دوباره پا به این دنیای کثیف گذاشتم
گفتنی خیلی دارم
که می نویسم
نوشتنی زیاد دارم
اگر بشنوی
از حالا به بعد هستم اما خودم نخواستم که باشم
تو برزخ با خیال جهنم
خوشتر از اینجا بودم

شجاع(Brave)

2008-01-19T19:39:00.000+03:30

حیف ،
میدانم که دیگر ،
بر نمیداری از آن خواب گران ، سر ،

تا ببینی
خوردسال سالخورد خویش را

کاین زمان، چندان شجاعت یافته ست،
تا بگوید:

-« راست می گفتی ، پدر »...!

2008-01-18T21:12:00.000+03:30

« اون وقت ها چقدر منو دوس داشتی احمد یادته ؟ من که یادم نمیره هیچوقت ....
اون وقتها که قشنگ بودم ، چقدر منو می بوسیدی ... اینقدر کتکم نزن احمد ... مگه تقصیر منه که پیر شدم ؟ مگه گناه منه که موهام دیگه نرم نیست ، سیاه نیست ، بلند نیست ؟
به خدا من الان تورو بیشتر از جوونیهات دوس دارم ... اما تو ... »
بغض پیرزن ترکید دیگر نتوانست ادامه بدهد . لنگ لنگان به طرف پیر مرد رفت و کنارش روی تخت نشست دست های چروکیده اش را گرفت و گفت : « منو مثل قدیما دوس داشته باش »
پیر مرد سرش را حتی بلند نکرد . همانجور با اخم پرسید « چی می گی؟ » . پیرزن چشمش به گوش بدون سمعک پیر مرد افتاد . بلند شد . آهی کشید و گفت : « هیچی ... »

مرضیت گرفتم(maraziat)

2007-12-17T18:27:00.000+03:30

احساس مریضی میکنم
احساس خفگی میکنم
احساس کرختی میکنم

از آدم نا امید شدم
از خودم هم نا امید شدم

از همه بدم میاد
همه اونائیکه بهم خوبی کردن
همه اونائیکه بهم نه خوبی کردن نه بدی

اما .....

دلم واسه اونائیکه بهم بد کردن بهم خیانت کردن بهم لگد زدن ، تنگ شده

گفتم که مریض شدم

اعتماد کردن

2007-12-16T20:33:00.000+03:30

چرا اینقدر اعتماد کردن سخت شده ؟

چرا دروغ گفتن اینقدر راحته ؟

شما چه جوابهائی برای این سوالها دارین ؟!!

من شکستهای بزرگی تو زندگیم خوردم . وقتی با خودم صادقم !!! میبینم که تو همش دروغ مقصر اصلی بوده یا از طرف من یا از طرف مقابل .

نمیدونم کی اینو ممکنه بخونه ، اما توییکه داری اینو میخونی از یه دوست نه خیلی آشنا بشنو

به خدا قسم دروغ نگفتن خیلی راحت تر از دروغ گفتنه

شراب زندگی

2007-12-14T17:49:00.000+03:30

بدین افسونگری وحشی نگاهی

مزن بر چهره رنگ بی گناهی

شرابی تو ، شراب زندگیبخش

شبی مینوشمت خواهی نخواهی

Til Kingdom Come

2007-12-13T22:08:00.000+03:30

they`re my music GOD

COLD PLAY

Still my heart and hold my tongue

I feel my time, my time has come

Let me in, unlock the door

I never felt this way before

And the wheels just keep on turning

The drummer begins to drum

I don’t know which way i’m going

I don’t know which way i’ve come

Hold my head inside your hands

I need someone who understands

I need someone, someone who hears

For you i’ve waited all these years

For you i’d wait til kingdom come

Until my day, my day is done

And say you’ll come and set me free

Just say you’ll wait, you’ll wait for me

In your tears and in your blood

In your fire and in your flood

I hear you laugh, I heard you sing

"I wouldn’t change a single thing"

And the wheels just keep on turning

The drummers begin to drum

I don’t know which way i’m going

I don’t know what i’ve become

For you i’d wait til kingdom come

Until my days, my days are done

Say you’ll come and set me free

Just say you’ll wait, you’ll wait for me

Starting

2007-12-13T22:03:00.000+03:30

باز هم نوشتن از نانوشته ها ...
باز هم گفتن از ناگفته ها ...
باز هم وبلاگ نویسی ...
امیدوارم این یکی فقط به سر نوشت قبلیا دچار نشه !